معاونت پژوهشی - دانشگاه علوم پزشکی فسا

green

علم سنجی

سرقت علمی- ادبی یعنی استفاده از ایده ها و عبارات دیگران، به عنوان نظریه و ایده خود. این عمل در حقیقت نوعی دستبرد فکری است. سرقت علمی- ادبی دستبردهای آگاهانه یا کپی کردن های اتفاقی مطالب دیگران را شامل می شود.

اصطلاحات دزدی یا سرقت علمی و ادبی یا فكری در زبان فارسی، در برابر واژه Plagiarism استفاده می شوند.
در گذشته سیستم های جستجوی الکترونیکی برای شناسایی موارد تخلف علمی در دنیا وجود نداشت. علی رغم اینکه این تخلف علمی در جاهای مختلف دنیا انجام می شد، اما موارد آن خیلی به دشواری کشف می شد.

به عنوان عضوی از جامعه علمی، باید مسائل اخلاقی را در این جامعه رعایت کنیم . یکی از این مسائل ذکر مفاهیمی است که آگاهانه از دیگران قرض گرفته ایم. بدیهی است بدون بهره گرفتن از افکار و نظریات سایرین نمی توان متن علمی نوشت . یکی از اصولی که باید رعایت شود ، بررسی دقیق منابع می باشد. این بررسی و ارجاع به منابع می تواند به شکل نقل قول در متن، پاورقی یا نوشته های پایانی باشد .

سرقت ادبی به دلایل زیر غیر اخلاقی محسوب می شود:

1- ایده ها و عبارات سایرین بخشی از دارایی عقلانی آنها به حساب می آید و زمانیکه کپی و به اسم فرد دیگری عرضه شود این نوعی دزدی صورت گرفته است.

2-  معمولاً شخصی که اقدام به سرقت ادبی می کند از این کار سود می برد.

3- داشتن مدرک تحصیلی، می تواند نشانی از توانایی مالک آن باشدو لذا اگر شخصی با تکیه به این مدرک و بدون داشتن شرایط لازم در جایی استخدام شود، می تواند برای دیگران خطرناک باشد.

نمونه هایی از سرقت ادبی

1- کپی کردن مطالب از سایر منابع بدون ذکر منبع

2- بهره گیری از نظرات سایرین بدون ذکر منبع

3- تفسیر یک مطلب بسیار شبیه به مطلب اصلی4

4- دانلود منابع اطلاعاتی رایگان

5- کپی کردن مقالات از اینترنت و یا منابع اطلاعاتی عمومی

6- کپی برداری و قرار دادن چند مطلب در کنار هم به عنوان یک مطلب جدید

7- بهره گیری از رفرنس های اشتباه

8- ایجاد تغییر در اطلاعات و داده ها

منبع:http://researcheditor.ir